|
|
دموكراسي : آزادي خواهي ، حكومتي كه اختيارات آن در دست نمايندگان مردم جامعه باشد .
سوسياليست : اعتقاد به جمعي بودن جامعه و مالكيت دولت به وسايل توليد .
فئوداليسم : حكومت مالكيت بر رعايا ] مكوك الطوايفي[ .
كاپيتاليسم : اعتقاد به سرمايه داري و وجود قدرت در دست سرمايه داران .
كمونيسم : حق مالكيت اشتراكي توده ها نسبت به وسايل توليد با نظارت دولت .
ماركسيسم : ماركسيسم در درجه اول يك نظريه تاريخي است كه روش تحليل ديالكتيكي را براي توضيح تصورات جامعه بشر به كار مي برد .
استالين ماركسيسم را دو گونه تقسيم بندي كرد : 1) ماركسيسم دگماتيك كه منظور آن ماركسيسم اوليه و موضوعات ماركس است . 2) ماركسيسم كره آتوريا خلاقه كه به واسطه انجام اصطلاحات لازم در ماركسيسم طبق مقتضيات زمان و تحولاتي كه در اوضاع پيش مي آيد ، هميشه نيرو ي خلاقه خود را حفظ كرده و به جلو مي رود و كهنه نمي شود .
ناسيوناليسم : ملت پرستي يا اعتقاد به برتري ملت خودي بر ملل ديگر .
ديالكتيك : جستجوي حقيقت از راه مباحثه يا مباحثه منطقي از طريق سئوال و جواب كه زنون اليايي آن را مطرح و افلاطون آن را گسترش داد .
ايده آليسم : ] خيال پرستي[ كسي را گويند كه معتقد است بايد تابع غايت آمال و ايده آلهاي انساني بود و در برابر رئاليسم يا واقع پرستي و اصالت قرار دارد .